Dün gece gene uyuyamadım... Yataktan sanki biri beni itiyormuş gibi kalkma zorunluluğu hissedip, sürekli ayağa dikildim... Gece en son saat 3.30 da artık sızacak kıvama gelmiştim...
Sabah gene kankamın araması ile kendime geldim ama kalkmam yarım saati buldu...
Allahtan 5 dakikada hazırlanıp çıkabiliyorum...
Bütün gün yüzümde bir gülümseme ile dolaşabildim... İçim sıkılsa bile artık bunun bir çaresi yok... En azından farkındalığım arttı...
Hayat herşeye rağmen güzel...
Sağlıklıyım... Ciddi bir sağlık sorunum yok... Çok ciddi parasal sıkıntılarım yok...
Bunun dışında sevgilim yok...
Bir kalp sızım var...
Ama daha öncede dediğimiz gibi zorla güzellik olmuyor...
Bir insan sizi düşünmüyor ve değer vermiyorsa, siz niye onu düşüneceksiniz...
Bu çok ağır geliyor... Sarf edilen sözcüklerle ile davranışlar birbirini tutmuyorsa, zaten içiniz yanmaya başlıyor...
Net, açık düşüncelerini ifade etmeyen insanları sevmiyorum...
Olgun olmayan veya bir türlü sorumlulukları alamayan insanları da sevmiyorum...
Mevcutla yüzleşemeyen, hayat karşısında dik duramayan insanları da sevmiyorum...
Bizler herşeyle başetmeyi öğrenip, tek başımıza bir hayat kurabilip, kimseye muhtaç olmadan hayata karşı mücadele ederken, bir erkeğin daha zayıf davranmasını da sevmiyorum...
Paylaşımın ne demek olduğunu bilmeyenleri...
Seni seviyorum kelimesinin anlamını bilmeyip gelişigüzel kullanan ve arkasında duramayan insanları da sevmiyorum...
Klişe lafları...
Aptal muamelesi yapılmasını...
Bitmiş duyguları ifade edemeyenleri...
Başkalarının duyguları ile oynayanları...
Sadece kendilerini düşünenleri...
Herkese mavi boncuk dağıtanları...
Kendi durumuna bakmadan başkalarına akıl verenleri...
Yalandan bir dünya kurup içinde oynayanları...
Sevmiyorum... Sevmeyeceğim de...
Onlarda beni sevmiyor...
Dürüst, net, ne istediğini bilen, ne hissettiğini belirten insanlar bu yy ın insanları arasında rayting alamıyor...
Alamasın...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder