Biz bir toplum içinde yer alan belli yaşam dengeleri ve tarzları olan insanlar, kalabalık ortamlarda bir bütünün parçalarıyız... Ama her birimiz ailemiz tarafından özgün yetiştirilme tarzı ve çevresel faktörler ile birey olarak farklı hayat bakış açılarına sahip olup, çoğu zaman toplumdan kendimizi soyutlar ve de farklılaştırırız...
Temelde örnek vermek gerekirse, çantalar aynı kategori altında hepsi sadece bir amaç için insanlara sunulan bir gereç...
Ama her çanta dizaynı ve rengi ile farklı tarzdaki insanlara hitap ediyor...
Ama sonuçta sadece çanta...
Bizde sonuçta sadece insanız...
Dürüst, akıllı, aptal, alavereci, yalancı, yüzsüz diye sıralamak gerekirse, sonuçta hepimiz insanız...
Tek farkımız değer yargılarımız...
Ben herkes miyim?
Evet herkesim... ama belki de değilim...
Bunun ne önemi var şimdi derseniz...
Tek şey önemli,
Bir ortak noktada birbirimizi bulabiliyor ve andan zevk alıyorsak neden saçma sapan kalıplar arasında birbirimizden kopmamız gerekiyor...
Neden birbirimize zaman ayırıp birbirimize destek olmaya çalışmıyoruz da, herkes değilim kavramı ile insanları kendimizden soyutlamaya çabalıyoruz...
Yarın ne olacağımız belli değilken,
Bu dünyada sadece geçici ziyaretçilerken,
Dünya her geçen gün bu kadar kötüye giderken,
Bizim aramızda alıp veremediğimiz ne?
Ben bilmiyorum...
Dünya her geçen gün birini daha kaybediyor...
Anlamsızlıklar ile...
Ben kavgası ile...
Herkes değilim davası ile...
Yazık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder