Bugün çok sevdiğim bir arkadaşıma rastladım...
Uzun zamandır birbirimize zaman ayıramamıştık...
Toplantıya bize gelmiş... Kader bizi biraraya terasta getirdi:)))
Havadan sudan konuşurken, hayatıma geldi konu:)))
Her geçen gün tüm beyaz saçlarımın diplere düşmesine rağmen güzelleştiğimi, gençleştiğimi söyleyince, bir kahkaha tufanına tutuldum...
Sonra benim evrimini tamamlamamış gruba ait olduğumu söyledi...
Konunun temeli değerler, paylaşım olunca bu devire ayak uyduramayan azınlık olarak başka bir tanım yapamadı...
Çokta haklı, bende bu yy a kendimi ait hissetmiyorum...
Bu insanlarla içiçe olmakta istemiyorum...
Paylaşımlarını sevdiğim insanlarla gezmek, yeni yerler görmek, kayalıklardan atlamak, uçmak, hatta tırmanmak, kamp yapmak, puslu sisli havalarda deniz kenarında, dolunayda, yarım ayda, hilalde, gece yarısı oturmak, farklı müzikler dinlemek, kitaplar hakkında tartışmak, tüm anime filmleri seyretmek, piknik yapmak, lunaparka, akvaryumlara gitmek, eski filmleri tekrar seyretmek, yağmurda koşmak, ıslanmak istiyorum...
Bunları yapmak için kurallar koyanlarla değil, içindeki çocuğu öldürmeden bugüne kadar yaşatanlarla olmak istiyorum...
Ama yok böyle bir dünya gibi gözükse de umutluyum...
Evrimini tamamlamayan az ama öz insanlar olduğunu düşünüyorum...
Korkularına yenik düşmeden bugünü yaşamak isteyenlerle...
Hayat devam ediyor...
Değişen bir şey yok bende... Kendimi de, insanlara vereceklerimi de, kısıtlamıyorum... Ve verdikçe aynı bu akşamki gibi, karşılığını da alabiliyorum... Alamazsam da Allah biliyor beni...
Emek olmadan yemek olmaz...
Umutluyum...
Daha güzel günler için...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder